Anne Frank 1929 yılı haziran ayında Almanya’nın Frankfurt am Main kentinde doğdu. Anne Frank’ın günlüğü Soykırımı’yla ilgili en tanınmış belgelerden biridir. Anne 13 yaşındayken günlük tutmaya başladı. Günlük kısa bir süre önce orijinal haliyle basıldı ve 50’yi aşkın dile çevrildi. Anne 1933’de, Hitler’in yönetime geçmesinden kısa bir süre sonra babası Otto, annesi Edith ve kız kardeşi Margot’la birlikte Hollanda’ya kaçtı.
Almanya’daki diğer birçok Yahudi gibi Frank ailesi de baskılardan korunmak için sığınacak emin bir yer bulduklarını sanıyorlardı. Fotoğrafta (solda) altı yaşındaki Anne’yi (resimde sağda)  1935 yılında Amsterdam’da arkadaşı Sanne ile birlikte görüyoruz. Almanların 1940 mayıs ayında Hollanda’yı işgal etmeleriyle ailenin Amsterdam’daki günlük yaşamı birden bire sona erdi. Nazilerin Hollanda’daki ve tüm Batı Avrupa’daki Yahudilere uyguladıkları baskılar, Otto Frank’ı, ailesini Polonya’daki soykırım kamplarına gönderilmekten kurtarmak için, gizlenecek bir yer bulmak zorunda bıraktı. Aile 1942 temmuz ayında, bir binanın çatı altında gizli bir bölüme gizlendi Anne bu önemli kararı günlüğünde şöyle anlatıyor: “Gizlenmek tehlikeliydi. Gizlenen Yahudiler keşfedildiklerinde veya ele verildiklerinde derhal toplama kampına gönderiliyordu. Birine yardım etmenin cezası ölümdü.” Komşuları ne kadar yardımcı oldularsa da, Gestapo bir ihbar sonucu durumu öğrendi ve aile 4 ağustos 1944’te yakalandı. Onlardan önce 100 000 Hollandalı Yahudi gibi Frank ailesi de Amsterdam yakınlarındaki Westerbork kampına getirildi ve oradan 1944 yılı eylül ayı başında Auschwitz toplama kampına gönderildi. Edith Frank 1945 yılı ocak ayında Auschwitz’in kurtarılmasından kısa bir süre önce öldü. Anne ve Margot Almanya’daki Bergen-Belsen toplama kampına gönderildi. Burada her ikisi de 1945 yılı mart ayında tifüsten öldü. Kurtuluş gününü hiç bir zaman yaşayamadılar. Otto Frank Auschwitz’deki esaretten canlı olarak kurtuldu. Bir zaman sonra Hollanda’ya döndü ve Anne’nin günlüğünü yola çıkarken muhafaza etmeleri için teslim ettiği yakın dostlarından geri aldı.

        Ortaçağ’da Kuzey Hindistan’dan kaçan Çingeneler Pers Krallığı, Anadolu ve Balkanlar üzerinden Avrupa’ya geldiler. Birçokları Çingeneleri Yahudilerle Yahudi olmayan göçebelerin karışımından oluşan insanlar olarak görüp Yahudiler gibi onları da İsa’nın ölümünden sorumlu tuttular. Avrupa’da Çingene öldürmek yüzyıllar boyu ciddi bir suç sayılmadı. Hatta Orta ve Doğu Avrupa’da “Çingene avı” bile yapılıyor, Çingeneler av hayvanı gibi kovalanıp öldürülüyordu. Zamanla Çingenelerin kimisi göçebe yaşamını sürdürürken kimisi de belli bir yere yerleşti ve yavaş yavaş topluma karıştı. Çingeneler gün geçtikçe etnik bir grup olmaktançok düşük statülü sosyal bir grup olarak görülmeye başlandı. Çingeneler hakkında her zaman kötü şeyler söylenmiş ve önyargılar olmuştur. fiu andaki çağdaş toplumlarda bile Çingenelerin çocuk kaçırdıkları, büyücülükle uğraştıkları ve tehlikeli hastalıklara neden olduklarına inanan insanlar olmuştur. Çingenelere her zamanderin ve geniş bir kuşku ve hoşgörüsüzlükle yaklaşılmıştır ve bu tavır halen sürmektedir.Çingeneler ve ırkçılık 1930’larda tüm Avrupa’da Çingene vardı. Almanya’dakaravanlarda oturan veya normal kentli gibi yaşayan Çingene sayısı 30 000 dolayındaydı. Çingenelere karşı ayrımcılık Nazilerin yönetime gelmelerindençok daha önce başlamıştı ve daha 20. yüzyılın başlarında Almanya’da kurulan bir “Çingene Bilgilendirme Bürosu” Çingeneleri kaydetmeye başlamıştı. Çingenelerin tehlike oluşturduğu ve onlara karşı korunmak gerektiği ileri sürüldü. Özellikle “ırk karışımı” konusunda halk uyarıldı.1905’te yüzlerce Alman Çingenesinin soyla ilgili özellikleri ve resimlerini içeren bir takvim yayımlandı. Bavyera Eyaletinde “Çingene, göçebe vetembellerle mücadele” etmek amacıyla 1926’da bir yasa yürürlüğe kondu. Sürekli bir işi olduğunu kanıtlayamayan bir Çingene tımarhaneye konabiliyordu. Naziler 1933’ten sonra bu yasayı ve buna benzer diğer yasaları devraldılar. Nazi ideolojisi uyarınca Yahudilere uygulanan baskılara benzer eylemler Çingenelere uygulanmaya başlandı. SS’lerin şefi Heinrich Himmler, Çingeneler arasında halen“temiz ariler” olduğunu düşünse bile, Çingenelerinçoğunluğu “aşağılık” insanlar olarak görülüyordu. Kimlerinöldürüleceği ve kimlerin yaşayacağını kararlaştırmakırk biyolojisine bırakıldı.

1930’larda Almanya’da çekilmiş olan bu fotoğraf Çingelerin hayatından klişeleşmiş bir görüntü sunuyor. Aslında Almanya’daki Çingenelerin birçoğu göçebe yaşamı terketmiş ve şehir hayatına uyum sağlamıştı.Yüz binlerce Çingene ve büyük bir olasılıkla resimde gördüğümüz çocuklar savaş sırasında Naziler tarafından öldürüldü.

1938 ile 1940 yılları arasında propoganda amacıyla Buchenwald toplama kampında çekilmiş ve sakat Yahudileri gösteren bir fotoğraf. Sakatlar Naziler için tıbbi deneylere “malzeme” olmak dışında hiç bir işe yaramıyorlardı. Fotoğraftaki kişililer büyük bir olasılıkla fotoğraf çekildikten kısa bir süre sonra öldürülmüştür.

II. Bölümün Sonu

III. Bölüme Girmek için tıklayınız.