Ernesto Guevara de la Serna, 14 Haziran 1928'de, Arjantin'in Rosario şehrinde, daha sonra 4 tane daha çocuğu olacak bir ailenin en büyük oğlu olarak doğdu.Ailesinin soyu İspanya ve İrlanda 'ya kadar dayanıyordu.

---

---

Doğumu ve Gençlik Yılları

Ernesto, 2 yaşında

        Nüfus cüzdanında 14 Haziran 1928 yazmasına rağmen, gerçek doğum tarihi 14 Mayıs 1928'dir. Böyle yazılmasının sebebi ise, Ernesto'nun annesinin daha evlenmeden, Ernesto'ya 3 aylık hamile olmasıdır. O zamanlarda evlenmeden hamile kalmak büyük bir skandal olduğu için, annesi, oğlunu 1 sene saklayıp, nüfusunu 1 sene sonra çıkarmak zorunda kalmış.
        Guevara'nın atalarından biri olan Patrick Lynch, İrlanda'da 1715 yılında doğdu. İleriki yıllarda Bilbao, İspanya'ya, oradan da Arjantin'e seyahat etti.
Guevara'nın büyük büyükbabası Francisco Lynch, 1817'de ve kızı yani Guevara'nın babaannesi, Ana Lynch 1861'de, ve onun da oğlu Ernesto Guevara Lynch, yani Guevara'nın babası ise 1900 yılında dünyaya geldi. 1927 yılında babası, annesi Celia de la Serna y Llosa ile evlendi ve daha sonra 3 oğulları ve 2 kızları oldu. 
         heryerde insanların, yapıtların, tarihi ve arkeolojik alanların resimlerini çekti.
        1948'de, tıp fakültesi okumak için Buenos Aires Üniversitesi'ne girdi. Öğrencilik hayatının büyük bir bölümünü seyahat ederek geçirdi. Bu yıllarda biyokimyacı olan yakın arkadaşı Alberto Granado'nun önerisi Guevara'nın hayatı daha yakından görmesini sağlayacaktı. Granado, Guevara'ya, okulu 1 sene askıya almasını söyledi ve Güney Amerika'yı baştan başa gezme fikrini ortaya attı. İki arkadaş 1939'da, bulundukları Alta Gracia şehrinden 500 cc'lik La Poderosa II marka motorla yolculuklarına başladılar. İlk hedefleri, Peru'daki Amazon Nehri kıyısında, San Pablo cüzzam kolonisindeki cüzzamlı insanlara yardım etmekti. İşte bu motorsiklet turlarındaki hatıralarını, "The Motorcycle Diaries" (Motorsiklet Anıları) adlı kitabıyla ölümsüzleştirdi. 1996'da İngilizce olarak kitabı basıldı ve 2004 yılında da sinemaya uyarlandı. 

Motorsiklet Günlükleri (film) 394x571

Motorsiklet Günlükleri (kitap) 323x500

                                                            
        Seyahat ettiği yerlerde gördüğü açlık, sefalet, fakirlik ve çaresizlik Guevara'yı derinden etkiledi . Güney Amerika'nın insanlarının bu kötü durumlardan kurtulup, ekonomik ve sosyal açıdan gelişebilmesi için devrimin şart olduğunu düşündü. Güney Amerika'nın neredeyse tümünü dolaştığı için, Latin Amerika'daki bütün ülkelerin, ayrı ayrı milletler değilde, tek yönetim biçimli, tek kültürlü, sınırları olmayan bir vatan olabileceğini düşündü. Seyahati bittikten sonra, Arjantin'deki evine döndüğünde, geri kalan tıp öğretimini mümkün olduğu kadar çabuk bitirdi. Ama okul kayıtlarında doktor olabilmesi için 3 yıl daha okuması gerekliydi. Mezun olduğu derece "sıhhıyeci" idi. Okuldan mezun olduktan sonra Orta ve Güney Amerika'da seyehatlerine devam etti. Bu seyehatleri sonucunda, geleceğinde emperyalizm ve özellikle de Amerika hakkında aldığı kararlar ve düşünceleri tamamen değişti. Gördüğü sefalet, bazıları tarafından hak eden gösterilenin asıl hak eden ile arasındaki büyük fark, aynı hasta insandan iyi insanı ayırd edermişçesine fakirleri zenginlerden ayrı tutan insanlardan sonra hayatını bir tek amaca adadı; emperyalizme karşı son nefesine kadar savaşmak.
        Hayatını devrimciliğe adayan bu gencin ilk durağı içişleri karışık durumda olan Guatemala'ydı. 

Guatemala

 
       Buenos Aires Üniversitesi'nden mezuniyetinin ardından, Bolivya, Peru, Ekvador, Panama, Kosta Rika, Nikaragua, Honduras, El Salvador ve en son durağı olan Guatemala'ya kadar seyahat etti. Kaldığı yerlerde sürekli gözlemler yaptı. Zamanın Guatemala devlet başkanı Jacobo Arbenz Guzmán sosyal devrime hazırlanmaktaydı. Daha önceki seçimlerde, rakibi General Francisco Javier Arana'yı öldürtmüştü. Bu da Arbenz'in ordu üzerindeki hakimiyetini sarsmıştı.

Hilda Gadea, Che ve bebekleri 250x269

        Che, Guatemala'dayken politikaya ilk defa Hilda Gadea ile tanıştıktan sonra girdi. Guatemala'da sürekli kalacak bir pansiyon ve iş sıkıntısı çekerek yaşadı. Sürekli başka insanların vaad ettikleriyle günlerini geçirdi. Kısa süreli de olsa hastane ile ilgili bazı yerlerde ve labaratuvarlarda iş bulmayı başardı. Uzun süre alerji üzerinde çalışmalar yaptı. Bir süre fotoğrafçılık yaptı. Yakın çevresi aracılığı ile tanıştığı bir gazete sahibi sayesinde gazetecilik de yaptı. Birçok kez kaldığı pansiyonlardan parasını veremediği için atılma telaşı yaşadı. Ama bir şekilde çalışıp parayı mutlaka bir yerden bulmayı başardı. Astımı yüzünden çeşitli yemekleri yiyemiyordu ve içki içemiyordu, bu yüzden gerek politik çevresi tarafından gerekse yakın arkadaşları tarafından verilen partilere katılamadı veya çok nadiren katıldı. Arbenz yönetimindeki hükümetin içindeki politikacılarla da yine Gadea aracılığı ile tanıştı. Hilda Gadea, Víctor Raúl Haya de la Torre liderliğindeki APRA (American Popular Revolutionary Alliance) (Amerikan Pupüler Devrimci Birliği) politik hareketinin üyesiydi. Guevara, 8 Ağustos 1955'te Hilda ile evlendi. Ayrıca bu sıralarda, Küba devlet başkanı Fidel Castro'nun yakın arkadaşları ile de bağlantı kurmaya başlamıştı. Antonio "Ñico" López onlardan biriydi.
        Guatemalada'ki Arbenz devrimi, Amerikan istihbarat örgütü CIA tarafından şüphesiz pek iyi karşılanmadı. Arbenz'e yardım eden Çekoslavakya Komunizmi, Guatemala'ya Skoda marka yüksek kalite silahlar, bombardıman araçları ve cephanelik yolladı. Ama yollaması yeterli değildi, CIA bu gelen cephaneliğin trenlerine operasyonlar düzenledi. Ama bu cephanelik hem havadan hem karadan geldiği için, Guatemala'ya varabilmiş olanlar bile yetti. Guevara da vizesini yeniletmek için Guatemala'dan ayrıldı ve El Salvador'a döndü. Vizesini yenilettikten sonra geri geldi ve Komunist Gençlik adındaki gruba katıldı. Fakat tıbbi alanda yardıma ihtiyaç olunduğu için gruptan ayrıldı. Devrim iyi gidiyordu fakat bir anda Arbenz, yabancı destekçilerine ülkeyi terketmeleri için mesaj gönderdi. Ardından Arbenz yakalanıp tutuklandı ve Arjantin'e sürgün kampına yollandı. Oradan da Meksika'ya gönderildi.
Guevara, devrim Guatemala'da çıkmaza girip Arbenz yakalanınca, paralı askerler katliamlara giriştiği sırada, Arjantin Büyükelçiliği'ne sığınmak zorunda kaldı. Daha sonra Mexico City'ye gidince tanıştığı Raul Castro ve daha sonra tanıştığı Fidel Castro zamanında Kübalı gerillalar tarafından efsane takma adı olan "Che" yi aldı."Che", İngilizce'de "pal" veya "friend", Türkçe'de ise "dostum", "arkadaşım" anlamına gelen, insanlara sesleniş şekliydi.Bu lakabı almıştı çünkü herkese "che" diye hitab ediyordu.
        parmaklıklar ardında sadece iki kişi kalacağız. Senindetıpkı Hilda'nın düşündüğü gibi ikimizin kurban olarak kaldığımızı düşünmeni istemiyorum; biz kağıtlarımız kötü olduğu için buradayız, bu nedenle yoldaşlarımızın yararlandığı kaynaklardan yararlanamayız. Planım, bana sığınma hakkı tanıyacak en yakın ülkeye gitmek - üzerime iliştirdikleri Amerika ülkeleri arasındaki şöhretim düşünüldüğünde bu o kadar da kolay değil- ve orada hizmetime gerek duyulana kadar kalmak. Uzun bir süre mektup yazamayacağımı tekrar belirtirim.
        Beni asıl üzen tüm bunları anlayamaman ve bana ılımlı, egoist vb olmayı önermen: Yani, bir insanın sahip olabileceği en iğrenç nitelikleri önermen. Bırak bugün ılımlı olmayı, hiçbir zaman ılımlı olmayacağım. Ola ki kutsal ateşimin yok olduğunuve yerine ürkek bir adak mumunun alevinin geldiğini görürsem, işte o zaman tükürdüğünü yalamak bile az bana. Beğendirmeye çalıştığın ılımlı egoistliğe, yani o bildik tabansız bireyciliğe (yirminci yüzyıl niteliklerinden) gelince, bu kişiliği -yani, sadece pek alışık olmadığım o midesiz tipi değil, komşusuna karşı ilgisiz olan ve kendi gücünün farkında olmadan beslenen ( yanlış anlaşılmış olsun veya olmasın) bir kendi kendine yetme duygusuna bulanmış diğer bohem tipi de- defetmek için ne gerekiyorsa yaptığımı belirtmek isterim. Bu hapis günlerim ve onun öncesindeki eğitim dönemi süresince daima yoldaşlarımla birlikte davanın içinde biri olarak tanımlandım. Bir zamanlar bana aptalca gelen veya en azından biçimsiz bulduğum ve mücadeleci grubun üyelerinin "Ben" kavramının yok olup yerine "Biz" kavramının geçecek şekilde bütünsel bir özdeşleşme yaşamalarını anlatan bir ifade hatırlıyorum. Bu komünist ahlakıydı, bunu kurumsal bir abartı olarak görmek de mümkün, ama slında insana o heyecan verici "Bİz"i hissettirecebilecek güzel bir şeydi ve hala da öyle.
        Lekeler kanlı gözyaşı değil, domates suyu. (bknz: kağıdın üzerindeki lekeri belirtiyor)
        Büyük buluşların veya sanat yapıtlarının ılımlılıktan veya "ılımlı egoizm"den doğduğuna inanmakla büyük bir hata yapıyorsun. Her büyük çalışma tutkuyu gerektirir, devrim de büyük dozlarda tutku ve cesaret gerektirir -insanlığın tümünde olan şeyleri-. Yaptığın diğer tuhaf şeyde Tanrı Baba'dan söz etmen; umarım gençliğindeki kilise cemaatine geri dönmeyi düşünmüyorsundur. Seni ayrıca sık sık yolladığın o SOS'lerin zaman kaybından başka bir şey olmadığını konusunda da uyarmalıyım: Petit telaşa kapılmış, Lezica konuyu bir yana bırakıp Hilda'ya (oraya gitmemesini söylediğin halde gitmişti) siyasi sığınmanın zorunlulukları hakkında bir vaaz vermiş. Raûl Lynch iyi davranmış ama uzaktan ve Pavilla Nervo birbirlerinden farklı iki bakan olduklarını söylemiş. Bana yardım edeceklermiş, ama fikirlerimden vazgeçmem şartıyla. Oğlunun canlı ama kendine görev addettiği şeyi yapamadığı için başka tarafları ölen bir Barabbas olmasını istemezsin heralde. Bana yardım etme girişiminde bulunmaları hem onların hem de benim başıma bela açmaktan başka bir işe yaramaz.
        Ama senin çok parlak başka fikirlerin var en azından benim düşünce yapıma uyan ve onların içinde en iyisi de şu gezegenler arası roket fikrin -bu sözcüğü sevdim. Sonra Küba'da yanlışları düzelttikten sonra başka bir yere gideceğim de doğru; bürokratik bir ofiste veya alerji kliniğinde kapalı kalmış olsaydım işim biterdi, bu da doğru. Tüm bu şeyleri söyledikten sonra, bu istirabın -yaşlanmaya başlamış ve oğlunu canlı görmek isteyen bir annenin çektiği ıstırabın- saygı gösterilmesi gereken bir duygu olduğunu düşünüyorum; bu duyguyu önemsemek boynumun borcu ve bunu gerçekten önemsiyorum da. Seni görmek isterim, sadece seni rahatlatmak için değil, itiraf edemediğim tek tek her arzumdan dolayı kendimi de rahatlatmak için isterim.
        Anne, seni öpüyorum ve bir aksilik çıkmazsa yanında olacağıma söz veriyorum.
                                                                                                                                                 Oğlun, El Che." 

        15 Kasım 1956, Annesine gönderdiği mektup;
        "Sevgili Anneciğim,
Hala Meksika'dayım, bu mektubu son yolladığın mektuplara cevaben yazıyorum. Hayatımla ilgili söyleyecek pek bir şeyim yok sana, çünkü biraz cimnastik yapıyorum ve çok okuyorum (özellikle neleri okuduğumu tahmin edersin). Hilda'yı bazı hafta sonları görüyorum.
        Davamı yasal kanallardan çözümlemeye çalışmaktan vazgeçtim, bu nedenle Meksika'da oturma müsaadem ancak geçici olabilecek. Zaten Hilda ufaklıkla beraber yeni yılı geçirmek üzere ailesinin yanına gidecek. Orada bir ay kalacak, sonra ne olacağını göreceğiz. Uzun vadeli amacım Avrupa'yı görmek, mümkünse orada yaşamaktı, ama bu gittikçe daha zor görünüyor. Hastalığımı da düşünürsen, günden güne daha da kötüleşiyor gibi, ancak mezarda kurtulacağım bundan.
        Hayatımla ilgili bir projem vardı, on yıl gezecek, sonra bir süre tıp çalışmalarında bulunacak, zaman kalırsa da o büyük fizik macerasına atılacaktım. Bunların hepsi bitti artık. Açık olan tek bir şey var, o da bu on yıllık gezi süresinin da da uzayacağı (önceden kestirlemeyen koşullar bu gezilerin iptal edilmesine neden olmazsa tabii), ama bu gezi daha önce hayal ettiğimden farklı olacak. Artık yeni bir ülkeye çevreyi gezmek ve müzeleri veya harabeleri ziyaret etmek için gitmeyeceğim, aynı zamanda (çünkü hala ilgimi çeken bir konu bu) halkın mücadelesine katılmak için de gideceğim.
        Yeni kurulan üç partiyle Komünist Parti'den arta kalanların yasal statü taleplerinin reddedildiğine ilişkin Arjantin'den gelen son haberleri okudum. Beklenmedik bir şey olsa da, bir süredir Arjantin'in tüm hareketleri hataya ve yanlış anlamaya izin vermeyecek derecede çok açık bir eğilimle -bir kastın veya sınıfın kollandığı gerçeğine- işaret ediyor. Bu sınıf ulusal toprak sahiplerinin mensup olduğu ve her zaman olduğu gibi yabancı yatırımcılarla birlik içinde olan sınıf.
        Sana bu keskin şeyleri söylüyorsam, "seni sarsmak için, çünkü seni seviyorum." Şimdi de seni kucaklıyorum, Meksika'dan son kucaklamalarımdan biri bu. Madem çıkışmalara başladık, son bir tane daha; Maceo kardeşlerin annesi Küba'ya sunabileceği başka oğlu olmadığı için yakınıyormuş. Senden çok fazla şey istemiyorum; sadece bedelim veya beni görmenin bedeli, senin inançlarına karşı veya bir gün pişman olacağın bir şey olmasın yeter.
Ciao."

Che Guevara ve Küba delegesi Birleşmiş Milletler, 1964 594x431

        Aralık 1964'te Guevara, Küba delegesi olarak Birleşmiş Milletler Toplantısı'na katılmak için New York City'ye gitti . 17 Aralık'ta, 3 ay sürecek olan seyahetlerine başlamak üzere Paris'e uçtu. Bu seyehatlerinde Çin Halk Cumhuriyeti, Mısır, Cezayir, Gana, Gine, Mali, Benin, Kongo ve Tanzanya'yı ziyaret etti ve son olarak da Paris, İrlanda ve Prag'a gitti. Cezayir'in başkenti Cezayir'de, 24 Şubat 1965'te, Afro-Asya Birliği İkinci Ekonomi Semineri'ne katılarak halkın içindeki son görünüşünü gerçekleştirdi. 14 Mart'ta, Havana Havaalanı'nda yapılacak olan son bir resepsiyon için Fidel Castro, Raúl Castro, Osvaldo Dorticos ve Carlos Rafael Rodriguez ile görüşmek üzere Küba'ya döndü. Tam iki hafta sonra Guevara sosyal hayattan çekildi ve tamamen gözlerden kayboldu. 1965 yılının geri kalanı boyunca Guevara'nın nerede olduğu tam olarak bir sırdı. Kimileri Küba'daki tarım ve ekonominin kötü gidişinden dolayı, başarısızlığından ortadan kaybolduğunu ileri sürdü. Kimileri ise Castro ile fikir anlaşmazlığı yaşadıklarını idda etti. 
        Küba Füze Krizi sırasında, Sovyetler Birliği Başkanı Khrushchev ile bizzat görüşen Guevara, Soyvetler Birliği'nin, Fidel Castro'ya veya kendisine danışmadan füzeleri geri çekmesine çok kızmıştı. Sovyetler Birliği'ne olan güveni sarsılmıştı. Cezayir'de yaptığı konuşmada da bu kızgınlığını Kuzey Yarımküre'yi anlatırken dile getirdi. Kuzey Yarımküre'de batı Amerikalı'ların, doğu ise Sovyetler Birliği'nindi. Vietnam Savaşı sırasında da Kuzey Komunist Vietnam'ın tarafını açıkça tuttuğunu belli ederek, diğer insanların da silahlanıp daha birsürü Vietnamlar oluşturulması gerektiğini dile getirdi.

Che Guevara Birleşmiş Milletler, 1964

        16 Haziran 1965'te yapılan bir sunumda Fidel Castro, eğer Guevara kendisi aracılığı ile halka birşey söylemek istemiş olsaydı, bunu kendisine kolayca ulaştırabileceğini açıkladı. 3 Ekim 1965'te, zarfında imza olmayan bir mektup Castro'nun eline ulaştı. Mektupta Guevara, diğer ülkelerin kendisini mütevazı çabaları için davet ettiğini açıkladı.. Yeni savaş alanlarında yeni devrimler için savaşması gerektiği düşüncesindeydi. 1959 yılında kendisine verilen "doğuştan Küba vatandaşlığı" , partideki, devletin yönetimindeki ve ordudaki bütün rütbelerinden ayrıldığını mektubunda açıkladı (bknz: Che'nin Castro'ya mektubu).
        1 Kasım 1965'te yabancı habercilerle yaptığı bir röportaj sırasında Castro, Guevara'nın yerini bildiğini ancak güvenliği açısından hiçbir zaman açıklamayacağını söyledi. Muhabirlerden biri en iyi komutanlarından birini kaybettiği yolunda çıkan haberleri hatırlatınca Castro buna karşı çıktı ve kendi ve askerlerinin sağlığının şu anda çok iyi durumda olduğunu söyledi. Guevara'nın hareketleri ve nerede olduğu sonraki 2 yıl boyunca da büyük bir sır oldu.

         ordusunu yavaş yavaş toplamaya başladı. Gerilla ordusu Küba , Arjantin ve Bolivya olmak üzere 3 çeşitli ülkeden gerillacılarla kuruluydu. Guevara'nın en güvendiği adamlarından olan Joaquin'i askeri şef yardımcılığına, Rolando'yu komiserliğe, İnti'yi hem komiserliğe hem maliyeye, Alejandro'yu harekat şefliğine, Pombo'yu levazım şefliğine, Nato'yu ikmal ve silahlanmaya, Moro'yu da geçici olarak tıbbi servise atadı. Guevara gerilla ordusundaki ilk kaybını son derece saçma bir şekilde akıntılı bir nehirden geçerken girdaba kapılan Benjamin'in ölmesiyle verdi. Guevara gerilla grubunu sürekli üçe ayırarak ilerledi; Önden gidip yolu açanlar ve keşif yapanlar Öncüler, Guevara'nın bulunduğu Merkez grubu ve Merkez grubunun ardından gelen Artçı grubu. Nisan ayında Che ikinci kaybını Bolivya ordusu ile girilen çatışmada gerilla Rubio'nun ölmesiyle verdi. 25 Nisan 1966'da Bolivya ordusunun klavuz grubu ile çıkan çatışmada Che'nin grubu, Joaquin'in liderliğini yaptığı artçı grubu ile bağlantısını tamamen yitirdi ve bu çatışmada Che'nin güvendiği ve en iyi gerillacılardan biri olan genç Rolando öldü. Böylece suda boğulan Benjamin ve Rubio'dan sonra Che üçüncü kaybını Rolando'nun ölümü ile verdi. Gerilla birliği genelde ormanlık ve kırsal alanlarda hazırlık yaptı. Haftanın çoğu günü yağmur yağdı. Kimi zaman üç gün susuz seyahat etmek zorunda kaldılar. Zaman zaman avlanmaya çıkıp ne avlayabildilerse onla yetindiler. Yollarının üzerindeki köylere girip köylülerden erzak, at, elbise gibi ihtiyaçlarını paralarını vererek satın aldılar. Bolivya ordusunun uçakları sürekli tepelerinde dolaştı. Gerillaların bulunduğu herhangi bir yeri duyduklarında ise savaş uçaklarıyla bombardıman yaptılar. 
        Eski Stasi yöneticisi "Tania" adıyla bilinen Haydee Tamara Bunke Bider, La Paz'daki aynı zamanda KGB için çalışan en güvendiği ajanını, Sovyetler Birliği'nin de Bolivya yönetimine yaptığı

Renee Barrientos 269x383

baskıların yardımı ile Guevara'nın izini bulması için görevlendirdi. Guevara ve  birliğinin kamp kurdukları yerlerin sayısız fotoğrafları çekildi. Mart 1967'de yeni göreve gelen Bolivya Devlet Başkanı Rene Barrientos kendisini halka ve dünyaya kanıtlamak için bütün okları Guevara'ya çevirdi. Bolivya ordusuna Guevara'yı yakalamaları için emir verdi.
Guevara'nın gerillalar ve Bolivya Ulusal Bağımsızlık Ordusu'ndan oluşan 50 kişilik bir birliği vardı. Bu birliğin ekipmanları çok ileri düzeydeydi ve olumsuz doğa şartlarına karşı daha önce yapılan çatışmalarda başarı elde etmişti. Ancak buna rağmen Bolivya ordusu Eylül ayında 2 gerilla grubunu dağıtmayı başardı.
Savaşın acımasız doğasının tam aksine, Guevara savaşta yakalanan esirlere tam tıbbi mudahale yaptı ve yaptırttı. Yakalattığı tutsakların ve tutukladığı insanlarında hemen hemen hepsini serbest bıraktı. Quebrada del Yuro'da yapılan son savaşta bile Bolivya ordusunda yaralanan askerleri gördükten sonra komutanlarına tıbbi mudahelede bulunma teklifi gönderdi ancak Bolivyalı komutan bunu geri çevirdi.
        Che Guevara, Bolivya'daki devrimin kötü sonuçlanmasını üç şeye bağladı. Birincisi; karşılarında sadece Bolivya'nın düşük seviyede eğitilmiş ordusunu bekliyordu ancak Amerika'nın ileri düzey eğitimli CIA ajanları ve Rangerlar'ı -ki bu askerler cengelde (jungle) gerilla eğitimi görür- Bolivya ordusuna yardım etti. İkincisi; Guevara yerel muhaliflerden ve köylülerden destek bekliyordu fakat bu desteği hiçbir zaman alamadı. Bolivya Komunist Partisi, Havana'dan çok Sovyetler Birliği üzerinden yönetildiği için Guevara'ya yardımda bulunamadı. Herşeye rağmen Bolivya Komunist Partisi'ndeki Rodolfo Saldana, Serapio Aquino Tudela ve Antonio Jimenez Tardio, Guevara'ya destek olabildikleri kadar oldular ve yardım ettiler. Üçüncüsü ise; Guevara, Havana ile sürekli bağlantı içinde olacağını düşünüyordu. Küba'nın gerillalara sağladığı iki haberleşme hattıda bozuktu ve iletişim sürekli kopuktu. Ayrıca önemli bir kayıt ve bir radyo cihazı da bir nehri geçerken kaybolmuştu. Radyodan haberleri dinlemek dışında herhangi bir iletişim cihazları yoktu.

        7 Ekim 1967 gecesi Che Guevara, kampa geldiğinden beri 11 aydır tuttuğu Bolivya günlüklerini son kez açtı ve son gününün nasıl geçtiğini yazmaya başladı :
        "7 Ekim,
        Gerilla olduğumdan bu yana, herhangi bir zorluk çıkmadan 11 ay geçti. Öğleden önceyi tehlikesizce, neredeyse bir kır havası içinde geçirdik. 12:30 sularında keçilerini otlatan bir kadın, kamp kurduğumuz dağ geçidine geldi. Onu tutuklamak zorunda kaldık. Kadın, askerlere ilişkin hiçbir bilgi vermedi. Sorduğumuz sorulara hiçbir şey bilmediğini, çoktan beri de burada olmadığını söyleyerek cevap veriyordu. Yalnızca yollara ilişkin bilgi verdi. Söylediklerine bakılırsa, Hagüey'den 5 kilometre, Fügueras'tan 5 kilometre, Pucarada'dan ise 10 kilometre uzaktayız. 17:30 sularında İnti, Aniceto ve Pablito biri hastalıklı öteki yarı cüce iki kızı olan ihtiyar kadının evine gittiler. Onlara 50 peso verip ağızlarını sıkı tutmalarını söyledik. Ne var ki söz vermelerine karşın sözlerini tutacaklarına ilişkin çok az umudumuz var. Saat 1'de yola çıktık, solgun ay ışığında yürümek güç oldu. Kanallarla sulanan patates tarlalarının uzandığı kanyonda epeyce iz bıraktık. Saat 2'de dinlenmek için durduk, zaten daha ileri gitmeye değmezdi. Gece yürüyüşlerinde El Chino (yaralı) gerçekten bize yük oluyor. Ordu, kuşatılan 37 kişilik gerillacı grubunun geçişini engellemek için Serrano'da 250 kişi bulunduğunu ve Acero ile Oro arasındaki bölgeye sığınmış olduğumuz yolunda bir haber yayınladı. Ama bu bir şaşırtmaca olsa gerek."
         yakalanmayı beklemekten başka çaresi kalmamıştı.
        Higueras köyüne getirildikten sonra yaklaşık 24 saat daha yaşadı. Kendisini ele geçirenlerle tek bir diyaloğa girmedi. Daha sonra söylenenlere göre kendisine hakaret eden bir subaya da yumruk atmış. Barrientos,Ovanda ve diğer yüksek rütbeli ordu mensuplarıyla toplantı yapıldı ve LaPaz'daki Tümen Komutanlığı'ndan Che'nin tutulduğu okula yazılı bir emir geldi. Emir çok açıktı : "Mahkum bize gerekmiyor."
        Amerika tarafından eğitilen Binbaşı Miguel Ayoroa ve Albay Andres Selnich öldürme görevini Astsubay Mario Teran'a verdiler. Che öldürülmeden önce yakalanan biri Perulu, diğeri ise Bolivyalı gerillaların ikisi de Che'nin kulağında yankılanan iki el silah sesiyle öldürüldü. Mario Teran, Che'yi öldürme cesaretini gösteremeyince Che astsubaya "Haydi ateş et korkma!" diye çıkıştı. Odadan çıkan Teran, Binbaşı ve Selnich'in sert tepkisiyle tekrar içeri yollandı ve Teran makineli tüfeğindeki kurşunları Che'nin üzerine boşalttı.  Bağırmamak için kollarını ısırdığı ve en çok göğüs bölgesinden canının yandığı tahmin ediliyor. Büyük ihtimalle ciğerleri kanla dolduğu için öldü. Öldürüldükten sonra sedyeye benzeyen birşeye konulup Vallegrande'de yerel bir hastanenin çamaşır kuvetine konularak basına gösterildi. Bolivya ordusundan bir cerrah ellerini ameliyatla kesti ve daha sonra askerler yeri belli olmayan bir yere kadavrasını gömmek üzere Guevara'yı götürdü.
       Yakalandıktan sonra ele geçirilen Bolivya günlüğünün ilk sayfası 7 Kasım 1966 ve son sayfası ise 7 Ekim 1967 tarihliydi. Günlükte Bolivya ordusununun izlerini bulduğundan dolayı gerilla Joaquin'i ikinci gerilla birliği komutanı yaparak birliğini ikiye bölmek zorunda kaldığı, daha sonra Joaquin'in grubu ile temasını tamamen kaybettiği, ardından da Joaquin'in grubunun yakalanıp tamamen yok edilişini radyodan duyduğunu açıklıyor. Ayrıca komunistlerin kendisine istediği kadar asker vermediğinden de yakınıyor. Yakalandığı sırada gariptirki, çantasından, silahtan çok kitap çıkmıştır. 

• 14 Haziran 1928 : Ernesto Guevara Lynch ve Celia de la Cernay'ın beş çocuklarının en büyüğü olarak, Arjantin, Rosario'da dünyaya geldi
  
• 1945 : Ailesi ile birlikte Buenos Aires'e taşındı.
  
• 1945-1951 : Buenos Aires Tıp Yüksek Okulu'nda öğrencilik yılları.
  
• 1952 Temmuz-Ocak : Peru, Kolombiya ve Venezüella gezileri.
  
• 10 Mart 1953 : Küba'da Batista askeri darbesi gerçekleşir.
  
• Mart 1953 : Tıp okulundan mezun oldu.
  
• 26 Temmuz 1953 : Fidel Castro, Moncado Kışlası baskınında başarısız olur ve yakalanır.
  
• 1953 : Latin Amerika turuna çıkar, Bolivya'da 1952 devriminin sonuçlarını dikkatle inceler.
  
• 24 Aralık 1953 : Guatemala'ya varır.
  
• 1954 Ocak-Haziran : Guatemala'da devrim için çalışır. Marksizmi öğrenir ve Kübalı sürgünlerle tanışır.
  
• 17 Haziran 1954 : Kiralık askerler Guatemala'yı istila eder. Che savaşmak için gönüllü olsa da, halk silahlanmayı reddeder.
  
• 27 Haziran 1954 : Arbenz istifa eder.
  
• 1954 Ağustos : Başkente giren kiralık askerler katliamlara girişir, Che, Arjantin Büyükelçiliği'ne sığınır.
  
• 21 Eylül 1954 : Mexico City'ye gider ve doktor olarak çalışmaya başlar.
  
• 16 Mayıs 1955 : Küba halkının kampanyaları sonucu Fidel Castro ve yoldaşları serbest bırakılır.
  
• 1955 Haziran : Raul Castro ile tanışır.
  
• 7 Temmuz 1955 : Fidel Castro, Meksika'ya gelir.
  
• 1955 Temmuz-Ağustos : Fidel Castro ile tanışır, Küba'ya düzenlenecek gerilla seferi için hazırlıklara başlar, Kübalılar O'na "Che" lakabını takar.
  
• 24 Haziran 1956 : Meksika polisi Che ve Fidel Castro'nun da bulunduğu 28 kişiyi gözaltına alır ve 57 gün tutar.
  
• 25 Kasım 1955 : Granma, Mekiska'nın Tuxpan limanından yola çıkar.
  
• 5 Aralık 1956 : Batistanın birlikleri gerillaları fark eder, çıkan çatışmada çoğu gerilla ölür veya yaralanır. Che'de ilk defa yaralanır.
  
• 20 Aralık 1956 : Che ve Fidel Castro'nun gerilla grupları bir araya gelir ; toplam sayıları yaklaşık 25'tir.
  
• 27-28 Mayıs 1957 : Sierra Maestra Dağları'nda askeri bir kışla Che ve gerillalar tarafından ele geçirilir.
  
• 1957 Temmuz : Gerillaların Direniş Ordusu'nun ikinci kolu örgütlenir ve Che Guevara binbaşı olarak kolun komutanlığını üstlenir.
  
• 9 Nisan 1958 : 26 Temmuz Hareketi'nin genel grev çağrısı başarısızlığa uğrar.
  
• 24 Mayıs 1958 : Batista, Sierra Maestra Dağları'na yönelik kapsamlı bir harekat başlatır.
  
• 1958 Temmuz : Direniş Ordusu'nun karşı saldırısı başlar.
  
• 31 Ağustos 1958 : Che, Las Villas eyalatine doğru birliği ile yürüşe geçer.
  
• 16 Ekim 1958 : Che'nin birliği Escambray Dağları'na varır.
  
• 28 Aralık 1958 : Che'nin birliği Las Villas'ın başkenti Santa Clara'ya taarruza geçer.
  
• 1 Ocak 1959 : Yeniyılla beraber Batista, Dominik Cumhuriyetine kaçar.
  
• 2 Ocak 1959 : Fidel Castro ikinci grev çağrısını yapar. Küba'da hayat felç olur. Che'nin kuvvetleri Havana'ya giderek La Cabana Kalesi'ni ele geçirir.
  
• 8 Ocak 1959 : Fidel Castro, Havana'ya gelir. Yüzbinlerce insan tarafından karşılanır.
  
• 9 Şubat 1959 : Che, doğuştan Küba vatandaşı ilan edilir.
  
• 16 Şubat 1959: Fidel Castro, Küba Başbakan'ı olur.
  
• 17 Mayıs 1959 : Tarım reformu ile mülkiyet bin dönümle sınırlandırılır, geri kalan topraklar köylüye verilir.
  
• 27 Şubat 1959 : Elektrik fiyatları düşürülür.
  
• 6 Mart 1959 : Kiralar %30-50 oranında azalır.
  
• 7 Ekim 1959 : Ulusal Tarım Reformu Enstitüsü Sanayi Şubesi'nin yönetimine atanır.
  
• 21 Ekim 1959 : Karşı devrimci ayaklanmaları püskürtülür.
  
• 28 Ekim 1959: Cienfuegos'un uçağı düşer ve ölür.
  
• 26 Kasım 1959 : Che, Küba ekonomisinin başına gelir.
  
• 17 Mart 1960 : ABD Başkanı Eisenhower, CIA'e Küba'yı istila etmeleri için talimat verir.
  
• 8 Mayıs 1960 : Küba, SSCB ile diplomatik ilişki kurar.
  
• 29 Haziran - 1 Temmuz 1960 : Eisenhower, Küba'dan alınan şeker miktarını azaltır.
  
• 9 Temmuz 1960 : SSCB, ABD'nin almadığı şekerin tümünü alacağını açıklar.
  
• 6 Ağustos 1960 : Fidel Castro karşı tavıra geçer ve Küba'da bulunan ABD şirketleri kamulaştırılır.
  
• 13 Ekim 1960 : Küba hükümeti bütün bankaları ve 382 şirketi kamulaştırdığını açıklar.
  
• 14 Ekim 1960 : Kentleşme reformu uygulanr, bütün Kübalılar içinde oturdukları evlerin sahibi olur.
  
• 19 Ekim 1960 : ABD, Küba'ya ambargo kararı alır.
  
• 21 Ekim 1960 : Che SSCB, Demokratik Almanya Cumhuriyeti, Çekoslavakya, Çin ve Güney Kore'yi ziyarete gider.
  
• 17 Ocak 1961 : ABD, vatandaşlarının Küba'ya girmesini yasaklar.
  
• 23 Şubat 1961 : Che, yeni kurulan Sanayi Bakanlığı'na getirilir.
  
• 15 Nisan 1961: Karşı devrimciler Santiago de Cuba ve Havana'yı bombalar. 7 ölü, 53 yaralı.
  
• 16 Nisan 1961 : Ölenler için tören düzenlenir, Fidel Castro halkı büyük saldırılar için uyarır.
  
• 17 Nisan 1961 : CIA'nin 1500 paralı askeri Domuzlar Körfezi operasyonunu başlatır.Devrimci milisler harekete geçer.
  
• 19 Nisan 1961 : Kiralık askerlerin sonuncusu da ele geçirilir.
  
• 8 Ağustos : Che, Küba temsilcisi olarak Uruguay'daki Amerika Devletler Örgütü Ekonomik ve
• Toplumsal Konferansı'na katılır.
  
• 22 Aralık 1961 : 1 yıl süren okuma yazma seferberliği tamamlanır.
  
• 31 Ocak 1962 : Küba, Amerika Devletler Örgütü'nden çıkarılır.
  
• 3 Şubat 1962 : Kennedy, Küba'ya tam ambargo uygulanmasını emreder.
  
• 1963-1965 arası Dünya gezisine çıkar, çeşitli toplantılarda konuşma yapar.
  
• 1 Nisan 1965 : Fidel Castro'ya veda mektubunu verir, uluslararası görevi için ülkeden ayrılır.
  
• Aralık 1965 : Devrimci güçlere destek verdiği Kongo'dan gizli bir şekilde Küba'ya döner.
  
• 4 Kasım 1966 : Sahte kimlikle Bolivya'ya girer.
  
• 7 Kasım 1966 : Gerilla kampına varır.
  
• 8 Ekim 1967 : Aralarında Che'nin de bulunduğu 17 gerilla tutsak alınır.
  
• 9 Ekim 1967 : Che öldürülür.
  
• 15 Ekim 1967 : Fİdel Castro, Che'nin ölümünü doğrulayıp ülkesine duyurur.Ulusal yas ilan edilir. 8 Ekim Kahraman Gerilla Günü olur.
  
• 18 Ekim 1967 : Fidel Castro, Küba, Havana'da binlerce kişiye tarihi Che konuşmasını yapar.

Yakın Küba Tarihi ve Che Guevara hakkında bilgi edinilebilecek eserler:

Kitap:
CHE : Bir Yalnız Adamın Yolculuğu ( Bolivya'daki gerilla günlükleri )
CHE : Tekrar Yollarda ( Tıp Fakültesi nezuniyetinden sonra yaptığı Orta Amerika gezileri )

Belgesel (dvd,vcd):
El Che : Mitoloji Değil Gerçek ( Che'nin yakın arkadaşları ve Castro ile röportajlar yapılarak, orjinal görüntülerden oluşan belgeseli)