John F. Kennedy suikasti, suikastin perde arkası, Kennedy ailesi, John Kennedy'nin hayatı, fotoğraf, ses ve video dosyalarıyla tamamen Türkçe olarak, PowerArena.com Kennedy arşivinde...

        1941 yılının yaz ayında Kennedy Amerikan ordusunda asker olmak için gönüllü oldu fakat ordu tarafından geri çevrildi. Çünkü geçmişinde hastalıkları başta olmak üzere problemler vardı. Yine de Eylül ayında US Navy (Amerikan Donanması) Kennedy'yi eski bir donanma istihbarat çalışanı olan babası sayesinde orduya aldı. Teğmen olarak Donanma Bakanlığı'nda çalışmaya başladığı sıralarda Pearl Harbor saldırısı gerçekleşti. Pasifik'te ve Panama'da asker olarak görev yapmaya başlamadan önce donanmanın eğitiminden geçti ve daha sonra Pasifik bölgesine teğmen ve bir torbido gemisinin komutanı olarak atandı. 2 Ağustos 1943'de Kennedy'nin gemisi PT-109, Solomon Adaları'ndaki New Geogia bölgesinde gece devriye gezerken Japon destroyeri Amagiri tarafından bombalandı. Saldırı sonucu Kennedy zaten sorunlu olan sırtını tekrar incitti ve güverteye fırladı. Fakat sırtına rağmen
yaralı bir askere 5km taşıyarak, yüzerek yakındaki bir adaya çıkardı. Kennedy daha sonra bu olay için, hayatını riske attığı bu büyük sınavda bazen gözlerinin karardığını anlattı. Olaydan sonra Kennedy "Navy and Marine Corps Medal" (Donanma ve Bahriye Kolordu Madalyası)
aldı. Madalya alma nedeni ise şöyle açıklandı:

        "1-2 Ağustos 1943 günlerinde, Teğmen Kennedy komuta ettiği torbido gemisi ile Japon destroyerine torpido saldırısı düzenlemek üzereyken saldırıya uğrayıp, gemisinin batırılmasından sonra 3 kişinin hayatını kurtarmıştır. Bununla da kalmayıp, komutasındaki askerlere liderlik ederek
onları kurtarma operasyonunu yönlendirmiş, biri çok ciddi yaralı olan 3 kişinin de bizzat hayatını kurtarmıştır. Saldırıdan sonraki 6 gün boyunca birliğinden bazı askerleri karaya çıkarıp hayatta tutmayı başarabilmiş, saatlerce yüzerek yemek ve ilkyardım malzemesi tedarik etmeye çalışmıştır.
Cesareti, dayanma gücü ve mükemmel liderliği sayesinde canlar kurtarmıştır."

        Kennedy'nin diğer askeri başarıları arasında "Purple Heart" (Amerika'da başkan tarafından 5 Nisan 1917'den bu yana savaşta yaralananlara veya ölenlere verilen onur, madalya), "Asiatic-Pacific Campaing Medal" (İkinci Dünya Savaşı'nda Pasifik bölgesinde savaştığı için verilen madalya) ve World War II Victory Medal da (İkinci Dünya Savaşı'nı ABD kazandığı için savaşan askerlerine verdiği madalya) vardı. İkinci DÜnya Savaşı'ndan sonra 1945 yılında ordudan birçok madalya ile ve bir savaş kahramanı olarak terhis edildi.
        İkinci DÜnya Savaşı'ndan sonra Kennedy politik kariyerine başlamadan önce haberci olmayı düşündü. Savaştan önce, politikaya atılmayı hiç düşünmüyordu çünkü gerek ailesi, gerekse yakın çevresi abisi Joseph P. Kennedy Jr. babasından kalan politik imajı devam ettireceğini düşünüyordu. Ne yazıkki Kennedy'nin abisi Joseph, İkinci Dünya Savaşı sırasında şehit oldu ve bütün gözler Kennedy'ye çevrildi. Bir anda babasının politik kariyerini devralmak zorunda kalan Kennedy, milletvekili James Michael Curley'in Boston Belediye Başkanı olması üzerine mecliste açılan koltuk için aday gösterildi.  Seçimlerde cumhuriyetçi rakibine ezici üstünlük sağlayarak meclise girdi. Altı yıl boyunca kongre üyesi oldu ve bu sürede başkan Harry S. Truman ve Demokrat Parti ile olan görüş ayrılığına rağmen yapılan anketlerde rekor düzeyde oy topladı. 1952'de cumhuriyetçi Henry Cabot Lodge Jr.'ı seçimlerde yenerek ABD Senatosu'na girdi. Bundan bir yıl sonra 12 Eylül 1953'te Jacqeuline Lee Bouvier ile evlendi. Evlilik sonrası geçen iki yıl boyunca Kennedy'nin hayatı tamamen değişti. Senato'da hiç görünmedi, basında yer almadı ve bel kemiğinden bir çok ameliyat geçirerek ölümden döndüğü zamanlar oldu. 
        Bu dönemde yazdığı senatodaki insanların kendi inançları uğruna kariyerlerini nasıl tehlikeye attıklarını anlatan sekiz örnekli "Profiles in Courage" isimli kitabını piyasaya çıkardı. Kitap daha sonra 1957 yılında biyografi dalında Pulitzer Prize ödülünü aldı.
        1956'da, Adlai Stevensson demokratik uzlaşma nedeniyle başkan yardımcılığı adaylığından çekildi ve yapılan oylamada Kennedy, Tennessee'den Senatör Estes Kefauver'in arkasından ikinci seçildi. İkinci seçilmesine rağmen bu olay Kennedy'yi halkın gözünde çok yükseltti. John F. Kennedy 1957'de yapılan "The Civil Rights Act" (İnsan Hakları Hareketi) için halkın oy kullanması gibi alanlarda yapılan yenilikler önergesinin kabulune olumlu oy verdi. Bu olay Amerika'da yapılan ilk insan hakları yasamasıdır. Kongro bu önergeyi zamanın devlet başkanı Dwight Eisenhower'a vermiştir.
        James Eastland, John McClellan, ve Mississippi valisi James Coleman ayrımcılığın bitmesini ve Kennedy'nin başkan seçilmesi için ilk destekçiler oldular. 1958'de Kennedy cumhuriyetçi rakibi Boston'dan avukat Vincent J. Celeste'yi büyük bir oy farkıyla yenerek ABD Senatosu'nda ikinci dönemine girdi.
        Yıllar sonra Kennedy'nin ölümcül bir hastalığı olduğu ortaya çıktı. 1947 yılının Eylül ayında The London Clinic'te Sir Daniel Davis tarafından yapılan muayenesinde Kennedy'ye Addison hastalığı (böbrek üstü bezlerinin hormon salgılamaması sonucu ortaya çıkan hastalık, böbreküstü bezi yetmezliği) teşhisi konuldu.(Kennedy'nin vücudundaki bozukluk, zayıflama, göbeğinin çıkması ve yüzünün ay şeklini alması aldığı haplardan dolayıdır.) Bu hastalık ve Kennedy'nin diğer rahatsızlıkları hayatı boyunca basından ve halktan gizli tutuldu.
        Senatör Joseph McCarthy, Kennedy ailesinin bir arkadaşıydı, Joe Kennedy'de McCarthy'nin en büyük destekçilerinden biriydi. Robert F. Kennedy, McCarthy'nin alt komitesinde çalışmış ve McCarthy, Particia Kennedy ile sevgili derecesinde arkadaşlık kurmuştu. 1945 yılında, senato McCarhty'yi kınama durumuna geldi. Kennedy bu kınamaya cevap olarak bir yazı hazırladı fakat hiçbir zaman yazıyı göstermedi ve okumadı. Ardından Senato kararını halka açıkladığı sıralarda, Kennedy hastaneye kaldırıldı ve bu yüzden ne oyunu kime vereceğini açıklayabildi ne de bir sinyal verdi. Bu olay Kennedy'nin destekçilere ve liberal kesime çok büyük zarar verdi. Özellikle 1960 seçimlerinde Eleanor Roosevelt'e...  

        2 Ocak 1960'ta Kennedy Amerika Birleşik Devletleri başkanlığına aday olduğunu açıkladı. Demokratik seçimlerde, Minnesota'dan Senatör Hubert Humphrey, Oregon'dan Senatör Wayne Morse ile karşılaştı. Kennedy, Humphrey'i Wisconsin'de ve West Virgina'da yendi. Morse'u ise Maryland ve Oregon'daki seçimlerde mağlup etti.Kennedy ayrıca New Hampshire'da, Indiana'da ve Nebraska'daki rakiplerini de geçti.Ardından West Virginia'daki kömür madenini ziyaret etti ve madenci işçilerle konuşarak desteklerini aldı. Bu zaferlerin ardından Kennedy ulusta kabul edilebilir bir aday olduğunu herkese kanıtladı. Fakat muhafazakar çoğu insan, özellikle Protestan kesimi, Kennedy'nin Katolik olduğundan çok şüpheliydi.
        Humhrey ve Morse yarıştan çekilince, Kennedy'nin en büyük rakibi Teksas'tan Los Angeles Senatörü Lyndon B. Johnson oldu. Missouri'den Senatör Stuart Symington da bir adaydı. 13 Temmuz 1960'da demokratik kesim Kennedy'yi ABD başkan adaylığına gösterdiklerini açıkladı. Kennedy, kendi kadrosu, liberal kesim ve hatta Robert Kennedy'ye hiç bakmayarak Lyndon B. Johnson'dan başkan yardımcılığı için aday olmasını istedi. Johnson'a ihtiyacı vardı çünkü Kennedy'nin seçimlerde en kritik gördüğü bölge Güney bölgesi'ydi. Ülkenin en büyük sorunları arasında ekonomi, Küba ve Sovyetler Birliği'nin füze programları vardı. Ayrıca Kennedy başa geçince Katolik kesimde ne gibi bir değişiklik olacağı merak konusuydu. Kennedy 12 Eylül 1960'ta Houstan, Teksas'ta yaptığı bir konuşmada  Katolik olduğu için karar alma konusunda ülkeye fazlasıyla yararlı olacağını söylemişti. Aynı konuşmada söylediği başka sözler de şunlardı:

        "I am not the Catholic candidate for President. I am the Democratic Party's candidate for President who also happens to be a Catholic. I do not speak for my Church on public matters -- and the Church does not speak for me."
       ("Ben başkanlık için "Katolik bir aday" değilim, ben başkanlık için aynı zamanda Katolik olan "Demokrat Parti'nin bir adayı"yım. Ben halk meselelerinde Klise adına konuşamam ve Klise de benim için konuşamaz.")

        Bu konuşmada ayrıca Amerika'daki Katolikler'in sırf Katolik oldukları için nasıl ikinci sınıf insan muamelesi gördüklerinden de rahatsızlık duyduğunu açıkladı.
        Eylül ve Ekim aylarında Kennedy, ABD başkan adaylığı müzakerelerinde cumhuriyetçi aday Başkan Yardımcısı Richard Nixon ile canlı yayında, her seçimden önce ABD'de gelenek haline gelen tartırşma platformuna katıldı. Bu tartışmalar sırasında Nixon stresli ve rahatsız görünüyordu, Kennedy ise tam tersi bir halde kendinden emindi ve televizyon izleyicileri tarafından bu tartışma platformunda kazanan Kennedy olarak görüldü. Fakat radyo dinleyicileri ya Nixon'ın kazanacağını ya da berabere biteceğini düşünüyorlardı çünkü Nixon'ın halini televizyondan görme şansları yoktu.
Nixon televizyona çıktığında Kennedy gibi televizyon makyajı yapmamıştı. Tartışmalarda çok büyük bir politik çıkar söz konusuydu çünkü politaya yön veren insanların çoğunluğu televizyon izleyicisiydi.

        20 Ocak 1961'de John Kennedy, 35. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olarak yemin etti. Başkan seçildikten sonra yaptığı ilk konuşmasında Amerikan halkının sorunlarını sesini duyuran insanlar sayesinde aşacaklarını söyledi ve halka ABD yönetiminde aktif rol oynamaları ve yardımcı olmaları yönünde çağrı yaptı. Bu isteğini şu cümlelerle dile getirdi: 

        "Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country."
        "Kendinize ülkem benim için ne yapabilir diye değil, ülkem için ben ne yapabilirim diye sorun."

        Ayrıca bütün dünya ülkelerini insanlığın ortak düşmanı olan zulme, açlığa, hastalıklara ve savaşın ta kendisine karşı savaş açmaya çağırdı. Enternasyonalizmin gelişmesi yönündeki cümlelerini de belirterek şu sözlerle konuşmasını bitirdi:

        "Finally, whether you are citizens of America or citizens of the world, ask of us the same high standards of strength and sacrifice which we ask of you."
        "Sonuç olarak, ister Amerika vatandaşı olun, ister dünya, sizden istediğimiz yüksek standart ve fedakarlığın aynısı bizden isteyin."

       ABD Başkanı olduktan sonra Kennedy'nin ilk olarak yaptığı işlerden biri de Barış Heyeti'ni kurmak oldu. Bu heyetin programı sayesinde Amerikalılar, eğitimde, tarımda veya sağlıkta geri kalmış diğer ülkelere yardım etmeye gönüllü oldu.

Domuzlar Körfezi Operasyonu 

        Kennedy'nin başkanlığa seçilmesinden önce, Eisenhower Hükümeti, Küba'daki Fidel Castro rejimini çökertmek için bir plan hazırlamıştı. Planın merkezinde anti-Castro'cu halkın Küba'da isyan çıkarmasını sağlamak ve bir iç savaş başlatmak vardı.
        Amerika'da eğitilmiş Küba isyancıları Küba'yı işgal etmek ve Castro hükümetini devirmek için harekete geçti. 17 Nisan 1961'de Kennedy daha önceki başkan tarafından hazırlanan bu plana onay verdi. CIA'in de desteği ile tarihte "Bay of Pigs" (Domuzlar Körfezi) Operasyonu resmen başladı. "Brigade 2506" (Tugay 2506) denilen 1500 Amerikan eğitimli Küba sürgünü, adaya Castro'yu devirmek amacıyla geri döndü. Fakat CIA'in onayladığı hava saldırısı planı, Kennedy'nin onay vermemesi üzerine iptal edildi. 19 Nisan'da, Castro'nun hükümeti sürgünlerin çoğunu ya yakaladı, ya da öldürdü. Castro 1189 esir ile Kennedy'yi görüşmeye çağırdı. Planın başarısızlığı, vasat ordu liderliği, hava saldırısının eksikliği ve donanmanın yeterliliğinin kötü olması  Kennedy'nin ilk savaş sınavında başarısız olmasına neden oldu. 20 ay sonra, Küba, sürgünleri, 53 milyon Amerikan Dolar'ı değerinde yiyecek ve ilaç alarak serbest bıraktı. Olay Kennedy hükümetine çok büyük bir utanç verdi fakat Kennedy suçu bizzat üstüne aldı. Aynı olay Fidel Castro'nun, ABD karşısında her zaman tetikte olmasını sağladı ve dünya artık, ABD'nin açığını yakaladığı anda Castro'nun uygulayacağı eylemin ne olacağını çok iyi biliyordu.

Küba Füze Krizi 

        Küba Füze Krizi 14 Ekim 1962'de, Amerikan U-2 casus uçaklarının Sovyetler Birliği'nin Küba'da bulunan uzun menzilli füze merkezlerinin fotoğraflarını çekmesinden sonra başladı. Fotoğraflar Kennedy'ye 16 Ekim'de gösterildi. Amerika bunun ardından çok büyük bir nükleer tehlike karşısında kalacaktı. İşte bu noktada Kennedy ikilemde kaldı; eğer Amerika füzelerin olduğu bölgeye saldırı düzenlerse, bunun sonucu Sovyetler Birliği ile çıkacak bir nükleer savaşa kadar gidebilirdi, fakat Amerika hiçbirşey yapmayıp bekleseydi de, kalıcı nükleer tehdit karşısında ülke hiçbirşeye istediği gibi yanıt veremeyecekti. Amerika'nın bir başka korkusu ise, kendi yarımküresinde diğer ülkelere karşı zayıf görünmesiydi. Birçok ordu mensubu general ve bakanlık üyeleri füze merkezlerine havadan saldırı yapılmasını istedi fakat Kennedy sadece donanmaya şüpheli gördükleri herhangi bir gemiyi batırması yolunda talimat verdi. Ardından Sovyetler Birliği ile görüşmelere başladı. Kennedy Sovyetler'den açık bir şekilde, Küba'da inşa ettikleri bütün savunma unsurlarını ortadan kaldırmasını istedi. Aksi takdirde Sovyet ve Küba insanlarının ABD donanmasının gazabına uğrayacağını belirtti.
Bir hafta sonra Kennedy ve Sovyetler Birliği Başbakanı Nikita Khrushchev bir anlaşmaya vardı. Khrushchev füzeleri Küba'dan çekmeye razı oldu ve Amerika'da Küba'ya hiçbir şekilde saldırmayacağı sözünü verdi. Bu toplantıda gizli olarak yapılan başka bir anlaşma ise, ABD'nin Türkiye'deki balistik Jupiter füzelerini 6 ay içinde ortadan kaldırmasıydı.  Fakat bu füzeler zaten anlaşmadan önce kaldırılıyordu.
        Bu krizin ardından Kennedy sağlığı ve ilaçları için sık sık Max Jacobson'u ziyaret etti. Dr Jacobson'un lakabı "Dr. Feelgood"du (Dr. İyihisset).

John F. Kennedy, Küba Misil Krizi Konuşması, 22 Ekim 1962

        Kennedy, Güneydoğu Asya'da Eisenhower'ın taktiği olan, Ho Chi Minh üzerinde kullandığı sınırlı askeri operasyonlara devam etti. Komunizmin yayılmasını engellemek amacıyla politik, ekonomik ve askeri destek için yasa çıkardı. Güney Vietnam'da görev yapan güvenilmez Fransız yönetimine destek olarak 16.000 asker ve USA Special Forces birlikleri gönderdi. Kennedy ayrıca serbest atış bölgeleri, napalm, ağaç yapraklarının dökülmesini sağlayan bir kimyasal olan defoliant ve jet uçaklarının kullanımına da izin verdi. Bölgedeki ABD yönetimi, Kennedy'den sonraki başkan döneminde ABD'nin resmi olarak Vietnam Savaşı'na girene kadar devam etti. Kennedy Başkanlığı, Vietnam'daki askeri desteği çoğalttı fakat müttefik Güney Vietnam ordusu Viet-Minh ve Viet-Cong kuvvetlerine karşı sönük kalıyordu. 1963'ün Temmuz ayında Kennedy, Vietman'da bir krizle karşı karşıya kaldı. ABD yönetimin bu krize cevabı, Güney Vietnam'ın Katolik Lideri Ngo Dinh Diem'in bölgede gerçekleştirdiği askeri darbeye destek çıkmak oldu. Yine 1963 yılında Güney Vietnamlı generaller Diem'i tutuklayıp daha sonra öldürerek (ölümünün kesin veya nasıl olduğu bilinmiyor) darbeyle gelen yönetimini devirdi. Kennedy, Diem'in darbesine yardım etmesine rağmen yönetiminin düşmesine olumlu baktı. Diem'i desteklemesinin tek nedeni onun komunistlerin içinde bulunduğu tarafsız koalisyon hükümeti ile görüşmesinden korkmasıydı. Çünkü 1962'de Laos'ta bu olay aynen gerçekleşmişti. Zamanın ABD Devlet Bakanı Dean Rusk "Bu şekilde tarafsızlık, teslim olmakla aynı değerdedir." ifadesini kullandı.

        Müttefikler'in ve Sovyetler'in baskısı altında Almanya bölündü. Berlin Duvarı, Doğu ve Batı Almanya'yı ortadan ayırdı ve sonrasında ülke Sovyetler tarafından yönetilmeye başlandı. 26 Haziran 1963'te Kennedy, Batı Almanya'yı ziyaret etti ve halka komunizmi eleştiren bir konuşma yaptı. Kennedy komunizmin çöküşünün bir örneği olarak Berlin Duvarı'nın gösterdi ve "Özgürlük içinde birçok zorluğu barındırır ve demokrasi de kusursuz değildir. Fakat biz hiçbir zaman insanlarımızı bir arada tutmak için bir duvar inşa etmedik." dedi. Bu konuşma "Ich bin ein Berliner" sözcükleriyle tanınır. Kennedy bu konuşmayı yaparken ülkenin altıda beşi sokaklardaydı. Konuşmasında daha sonra "Bir daha hiçbir zaman böyle bir gün görmeyeceğiz." diyerek, diğer yardım eden ülkelere bir mesaj verdi.

        Radyoaktif zehirin uzun süren tehlikelerine ve nukleer silahların hızla artmasından endişe duyan Kennedy, 113 ülkenin katıldığı Kısmi Deney Yasağı Antlaşması'nı yaptı. Bu antlaşmaya göre bu 113 ülke yeryüzünde, atmosferde veya denizin altında herhangi bir atomik silah deneyemecekti. Geriye tek bir secenek kalmıştı: yeraltı deneyi. Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık (İngiltere) ve Sovyetler Birliği antlaşmayı imzalayan ilk devletler oldu. Kennedy bu antlaşmayı 1963'ün Ağustos ayında kanun olarak da imzaladı.

        1963'te İrlanda'da kurulacak Amerikan-İrlanda Vakfı'nın açılışı dolayısı ile Başkan Kennedy, İrlanda Cumhurbaşkanı Eamon de Valera ile bir araya geldi. Organizasyonun amacı atalarının yurdu olan İrlanda'daki Amerikalılar ile daha yakın bir bağ kurmaktı. Amerika ayrıca İrlanda'ya ordunun kullanması için zırhlı mühimmat da temin etti (kask, yelek). Amerika Başkanı, İrlanda'da yarı-efsane gibi görülüyordu çünkü dünyada hatrı sayılır güce sahip bir ülkenin başkanı olarak kendisi de İrlandalı'ydı. 1963'te Kennedy'nin ziyaretine tanık olan ve şu anda hayatta olan İrlandalılar'ın, Kennedy'nin ziyaretine dair çok güçlü anıları vardır. Eskiden kendisinin de atalarının yaşadığı küçük kır evini ziyaret eden Kennedy: "Herşeyin başladığı yer işte burası..." ifadesini kullandı. 22 Aralık 2006'da, İrlanda Adalet Bakanlığı, Kennedy'nin ziyareti sırasında İrlanda polisinin 3 adet suikast ihbarı aldığını gösteren belgeleri açığa çıkardı, fakat görüldüğü üzere bunların hepsi yalandı.

        1963 yılında Kennedy yönetimi, 5 yıl önce Irak'taki Batı destekli monarşi yönetimini yıkarak başa gelen General Abdel Karim Kassem'e karşı başlatılan darbe girişimine destek çıktı. CIA, Irak'ta yeni kurulan Baath Partisi'ne ülkede bulunan solcu ve komunistleri bularak yardım etti. Baath'ın kanatları atlındaki hükümet, bu CIA tarafından bulunan eğitimli, elit solcu ve komunistleri öldürmek için harekete geçti. Bu cinayetlerde Saddam Hüseyin'in de yer aldığı söylendi. Bu kurbanlar arasında yüzlerce doktor, öğretmen, mühendis, avukat ve kamuda görülür mertebeye erişen insanları kapsadığı gibi askeri ve politik figürleri de kapsadı. New York Times'ın haberine göre, ABD, yeni Irak rejimine silah temin etti ve bu silahlar daha sonra  Kassem liderliğindeki yine aynı Kürt asilerin ayıklanmasını bastırmak için kullanıldı. Amerika ve İngiltere'nin ilgisini çeken British Petroleum, Mobil ve Bechtel gibi firmalar da Irak'ta çalışıyordu. Ayrıca bölgede petrol bulunması da bu iki ülkenin bölgedeki hakimiyet arzusunu çoğaltıyordu.

        Kennedy yerli politika üzerinde uyguladığı programına "Yeni Sınır" adını vermişti. Bu program eğitim ve yaşlılar için sağlık hizmetleri alanlarında federal fondan oluşmaktaydı. Kennedy ayrıca ırk ayrımını da tamamen ortadan kaldırmak için halka söz verdi. 1963 yılında yaptığı vergi reformuyla halkın verdiği bazı gereksiz vergiler ortadan kaldırıldı fakat bu reform ancak 1964'te Kongre onayından geçebildi. Vergi reformu dışında, Kennedy'nin birçok programı ve reformu Kongre'den çabuk geçti.

        Kennedy döneminin şüphesiz en büyük sorunu ırk ayrımcılığıydı. Amerika Birleşik Devletleri Yüce Divanı 1954 yılında ırk ayrımcılığını bütün okullarda yasakladı. Buna rağmen özellikle güney bölgelerinde bulunan yine bir çok okul, Yüce Divan'ın bu kararına uymadı. Otobüslerde, restoranlarda, sinemalarda, tuvaletlerde ve diğer kamu alanlarında ırk ayrımcılığı son hızla devam ediyordu. Kennedy ırk ayrımcılığının verdiği zararların farkındaydı ve 1960 yılındaki seçim kampanyalarında hapishanede bulunan Aziz Martin Luther King Jr.'ın eşi Coretta Scott King'e bizzat telefon ederek az da olsa siyah ırkın desteğini aldı. John ve Robert Kennedy'nin bu müdaheleleri King'in hapisaneden erken çıkmasına sebep oldu.
        1962'de siyah bir genç olan James Meredith, Mississippi Üniversitesi'ne kayıt olmaya çalıştı. Fakat beyaz öğrenciler tarafından bu engellendi. Kennedy, beyaz öğrencilerin bu davranışına üniversiteye 400 federal ve 3.000 polis göndererek cevap verdi. Kennedy'nin amacı Meredith'in ilk dersine girebilmesiydi.
        Kennedy aslında bu sık yapılan halk gösterilerinin, ırk ayrımına karşı çıkanların protestoların güney bölgesindeki beyazları kızdırdığına ve bunun sonucunda da ırk yasasının Kongre'den geçmesinin zorlaştığına inanıyordu. Çünkü Kongre, güney bölgesindeki demokratların hakimiyetindeydi ve Kennedy de bu Kongre ile arasına gözle görülür mesafe koymuştu. Sonuç olarak bir çok insan hakları savunucularının liderleri, Kennedy'nin yeterince yardım etmediğinde hemfikirdi.
11 Haziran 1963'te Başkan Kennedy'ye karşı bir hareket başladı. Alabama Valisi George Wallace, Afrikan-Amerikan iki öğrenci olan Vivian Malone ve James Hood'un Alabama Üniversitesi'ne girmesini engellemek için okulun kapısını kapattı. George Wallace federal polis, Alabama Ulusal Muhafızları ve Adalet Bakanı Nicholas Katzenbach ile karşı karşıya geldi. Aynı akşam Kennedy ulusal televizyon ve radyoda yayınlanan o meşhur insan hakları konuşmasını gerçekleştirdi. Kennedy bu konuşmasında herkese 1964 İnsan Hakları Hareketi'nin amaçlarını anlattı.
        Kennedy 1963'ün Haziran ayında Kongre'ye gönderdiği İnsan Hakları Hareketi'ni büyük ölçüde kardeşi Adalet Bakanı Robert F. Kennedy sayesinde kabul ettirdi ve Kennedy'den sonra başkan olan Lyndon B. Johnson tarafından 1964 yılında resmi kanun olarak imzalandı.

John F. Kennedy'nin İnsan Hakları Konuşması, 11 Haziran 1963, Ulusal Televizyon

        Kennedy, dünyadaki uzaya çıkma yarışına Amerika'nın liderlik etmesi için çok arzuluydu. Sergei Khrushchev'in söylediklerine göre Kennedy, babası Nikita Khrushchev'e iki kere uzay programı için yakın temaslarda bulundu. Birincisi 1961'de, ikincisi ise 1963'te. Birinci temasta Rusya, her yönden Amerika'dan çok üstündü. Kennedy'nin ilk amacının aya ayak basan ilk insanı uzaya yollayabilmekti. 27 Mayıs 1961'deki Kongre toplantısında şu sözleri söyledi:

        "First, I believe that this nation should commit itself to achieving the goal, before this decade is out, of landing a man on the Moon and returning him back safely to the earth. No single space project in this period will be more impressive to mankind, or more important for the long-range exploration of space; and none will be so difficult or expensive to accomplish"
        "İlk olarak içinde bulunduğumuz on yıl geçmeden, ulusumuz, Ay'a bir insanın ayak basması ve onu sağ salim geriye getirebilme hedefine odaklanmalıdır. Başka bir uzay projesi insanoğlu için daha etkileyici veya uzayın uzun süreli araştırılması için daha önemli değildir; ve hiçbirisi gerçekleştirilmesi bakımından daha zor veya daha pahalı da olamaz."

        12 Eylül 1962'de Rice Üniversitesi'nde yaptığı konuşmasında Kennedy uzay programı hakkında şunları söyledi:

        "No nation which expects to be the leader of other nations can expect to stay behind in this race for space."
        "Diğer milletlere lider olma yolunda ilerleyen bir ulus, bu uzay yarışında geri kalamaz."

        "We choose to go to the Moon in this decade and do the other things, not because they are easy, but because they are hard."
         "İçinde bulunduğumuz on yıl içinde Ay'a gitmeyi ve diğer gerçekleştireceğimiz şeyleri kolay oldukları için değil, zor oldukları için seçtik."

        Kennedy, Khrushchev ile, yaptığı ikinci temasta masrafların iki ülke arasında paylaşılmasında hemfikir oldu. ABD uzaya bir uydu yolladı ve Kennedy daha sonra Kongre'den Apollo Projesi için 25 Milyar $ bütçe ayrılmasını istedi.
        Khrushchev 1963'ün sonlarında ortak bir proje için ABD ile tekrar anlaştı fakat bu anlaşma resmileşmeden Kennedy hayatını kaybetti. 20 Temmuz 1969'da, Kennedy'nin ölümünden 6 yıl sonra, Apollo Projesi hedefine ulaştı ve Ay'a ilk kez bir insan, Amerikalı Neil Armstrong ayak bastı.

John F. Kennedy Uzay Programı Konuşması, 12 Eylül 1962, Rice Üniversitesi

        John F. Kennedy'nin Bakanlar Kurulu

Kennedy ve Ailesi 647x661

       Kennedy ve karısı Lacqueline ("Jackie") daha önceki başkan ve firstlady'lere göre oldukça gençtiler. İlginç bir şekilde zamanın pop şarkıcıları veya film yıldızlarından da ünlüydüler. Popüler magazin dergilerinde boy boy fotoğrafları, sayfa sayfa makaleleri yayınlanıyor, giyim tarzları yeni trendleri ve moda akımlarını beraberinde getiriyordu. Jacqueline, Beyaz Saray'a geldikten sonra bütün binanın mobilyalarından duvarda asılı duran tablolarına kadar bütün görünüşünü baştan aşağı tekrar dizayn etti.
        Beyaz Saray'ın dışında ise Kennedyler bir anaokulu, havuz ve bir ev yaptırdı. Jacqueline çocuklarının fotoğrafının çekilmesine hiç izin vermiyordu fakat kendisi çocukların yanında olmadığı zaman John Kennedy, Beyaz Saray fotoğrafçısı Cecil Stoughton'ın çocukların fotoğrafını çekmesine izin veriyordu. Çekilen fotoğraflar büyük ihtimalle günümüze kadar gelen en meşhur fotoğraflardandır. Özellikle John Jr.'ın, babası Beyaz Saray çalışma odasında çalışırken, onun masasında oyun oynarken çekildiği fotoğraf bir klasik haline gelmiştir.
        Başkan popüler kültüre derinden bağlı bir insandı. Broadway klasiği olan "Camelot" ve "Twisting at the White House" JFK'in kültür akımından günümüze gelen bir hediyedir. Ayrıca Vaughn Meader'in Başkan, First Lady, Kennedy ailesi ve başkanlık yönetiminin "First Family" adı altında topladığı fotoğraf albümü 4 milyon kopya sattı. 19 Mayıs 1962'de Marilyn Monroe, Başkan'ın Madison Square Garden'da yapılan doğum günü partisinde şarkı söyledi.
        Dışarıdan görünen göz alıcı hayatın aksine Kennedyler'in başına oldukça ciddi trajediler de geşd. 1955'te Jacqueline düşük yaptı ve 1956'da Arabella Kennedy ölü doğdu. 1963'ün Ağustos ayında yeni doğan Patrick Bouvier Kennedy ise hayatını kaybetti. Kennedyler'in bu kayıpları John Kennedy'nin Marylin Monroe ve Mary Pinchot Meyer ile ilişkisinin olduğu dedikodularına neden oldu.
John Kennedy, 1961'in Aralık ayında yaptığı bir konuşma sırasında dakikada 327 kelime konuşarak (saniyede 5.45 kelime) "Dünya'nın halk karşısında en hızlı konuşan insanı" ünvanını kazanarak Guinness Rekorlar Kitabı'na adını yazdırdı.
        1951'in Ekim ayında Massachusetts'in 11. bölgesinde kongre üyesi olarak görev yaparken, 34 yaşındaki John Kennedy, 25 yaşındaki kardeşi Robert ve 27 yaşındaki kız kardeşi Patricia ile İsrail, Hindistan, Vietnam ve Japonya ziyaretlerini kapsayan 3 haftalık bir Asya turuna çıktı. Aralaraındaki 8 yıllık yaş farkı nedeniyle daha önce iki erkek kardeş bir arada çok nadir görülmüşyü. Bu 40.000 km'lik gezi iki erkek kardeşi daha çok bağladı ve birbirlerinin en iyi arkadaşı durumuna geldiler. Robert, John Kennedy'nin 1952 yılındaki başarılı Senato kampanyasının ve yine başarılı 1960 Başkanlık kampanyasının yöneticisiydi. İki erkek kardeş 1957 ve 1959 yılları arasında Senato Seçim Komitesi'nde birlikte çalıştı. Kennedy'nin ABD Başkanlığı sırasında da Robert ağabeyinin en yakın danışmanı ve Adalet Bakanı'ydı.
        Gallup'un gerçekleştirdiği "20. dyüzyılın en takdir edilen insanı" oylamasında John Kennedy, Martin Luther King Jr. ve Mother Teresa'nın ardından üçüncü seçildi.
Kennedy, 1946 yılında ünlü bir moda tasarımcısı olan kocası Oleg Cassini'den ayrı olan aktris Gene Tierney ile ilişki yaşadı. Tierney daha sonra yazdığı kitabında, daha önce başkasıyla evlendiği için, Kennedy'nin de ilk Katolik başkan olabilme ihtimalinin yüksek olması nedeniyle onun kendisiyle hiçbir zaman evlenemeyeceğini belirttiğini söyledi. Daha sonra alınan bilgilere göre bu konuşmanın ardından Tierney peçetisine sarılıp Kennedy ile bulundukları kafeden ayrıldı. Cassini seçimlerden sonra First Lady için tasarımcı olarak görev yaptı.

        22 Kasım 1960 günü Texas'ta gerçekleştirilen politik bir gezi sırasında Kennedy'nin limuzini Dealey Plaza'ya girdi ve yavaşça Texas Okul Kitabı Deposu'nun yanından 120 derece sola dönerek Depo'dan direk olarak 20 metre uzaklıkta ilerlemeye devam etti.
        Başkan limuzini Depo'yu geçtikten ve Elm Street'in aşağısına doğru ilerlemeye devam etmeye başladıktan sonra Kennedy'ye ateş edilmeye başlandı. Tanıkların büyük çoğunluğu 3 kez silah sesi duyulduğunu belirtti. İlk silah sesine kalabalığın hiçbir tepkisi olmadı. Tanıklar bu ilk silah sesinin çatapat sesi veya bir egzos patlaması gibi duyulduğunu ifade etti. Başkan Kennedy ve Texas Valisi John Connaly, eşleriyle birlikte limuzinde oturuyordu. Kennedy ve Jacqueline arka koltukta, Vali ve karısı da ön koltuktaydı. Onların önünde de şoför bulunuyordu. İlk silahtan sonra Connaly etrafına soluna baktı, ikinci ve kalabalığın paniğine yol açan yükses sesli silah patlamasının ardından Conally "Oh no, no ,no..." (Oh hayır, hayır, hayır..) dedi ve Kennedy'yi görmek için soldan arkasına döndü.
Gizli Servis Ajanı Clint Hill limuzinin arkasındaki arabada bulunuyordu. İkinci silah sesiyle birlikte arabadan inip hemen limuzine doğru gitti ve korumalar için özel yapılmış tampona basarak ve tutunma yerine tutunarak büyük şok halinde limuzinin gerisine doğru gitmeye çalışan Jacqueline'i geriye oturması için yönlendirdi. Clint Hill'in daha sonra ifadesine göre Jacqueline ikinci atıştan sonra kafasının bir bölümü feci şekilde dağılan Başkan Kennedy'yi görünce "Oh my God! They shot his head off!" ("Aman Allah'ım! Kafasını uçurdular!") dedi.

Suikastçının ateş ettiği Teksas Kitap Deposu'nun önündeki  anıt. 1600x1200 Teksas Kitap Deposu 6. kat 1600x1200